Şebnem Bozoklu: Bu film babamın vasiyeti. Bugün vizyona giren ‘Türk İşi Dondurma’ filminin başrol oyuncusu Şebnem Bozoklu, samimi bir röportaja imza attı. Babasını kaybettikten hemen sonra film için çalışmalara başlayan ünlü oyuncu Şebnem Bozoklu, çekimler sırasında yaşadıklarına dair samimi itiraflarda bulundu. İşte haberimiz hakkında merak ettiğiniz tüm ayrıntılar…

Şebnem Bozoklu çildirdi! Herkes şoke oldu!

Şebnem Bozoklu: Bu film babamın vasiyeti

Şebnem Bozoklu: Bu film babamın vasiyeti. Bugün vizyona giren ‘Türk İşi Dondurma’ filminin başrol oyuncusu Şebnem Bozoklu, Sabah Gazetesinden İlker Gezici’ye özel bir röportaj verdi.

1.Dünya Savaşı sırasında Avustralya’da yaşayan iki Türk’ün hikayesinin anlatıldığı filmini anlatan başarılı oyuncu Şebnem Bozoklu, bu filmde yer almasının babasının kendisine vasiyeti olduğunu söyledi.

Babasının vefatının hemen ardından çekimleri başlayan filmin setinde zor günler yaşadığını itiraf eden ünlü oyuncu, bakın neler anlattı…

Şebnem Bozoklu kimdir?

Savaşın, ne olursa olsun kötü bir şey olduğunu anlatmaya çalıştık

-‘Türk İşi Dondurma’ serüveni zor başladı değil mi?

Evet. Babamı kaybeder kaybetmez bu filmin setine girdim. Flu bir dönemdi benim için aslında. Dört ay çalıştık bu film için ama gerçekten ilk iki ayını biraz bulanık hatırlıyorum. Aynı anda sekiz işi bir arada yapabilen Şebnem, bir anda sadece tek bir işe odaklanmak durumunda kaldı. Duygusal olarak zor bir dönemimde bu filmin setinde bulundum.

-Bu filmde rol almanızın babanızın vasiyeti olduğunuzu söylemiştiniz…

Evet, bu filmin hikayesi bana ilk geldiğinde babama bahsetmiştim. “Yavrum oyna bu filmde” demişti. Ben hep bahsederdim bana gelen senaryolardan, işlerden. O yüzden onun vasiyeti gibi oldu.

-‘Türk İşi Dondurma’, 1. Dünya Savaşı sırasında Avustralya’da yaşayan iki Türk’ün hayatından esinlenerek çekildi. Konuyla ilgili bilginiz var mıydı?

Evet, biraz biliyordum. Zaten birebir değil, esinlenerek anlattık. Biri deveci, biri dondurmacı iki arkadaşın, Çanakkale’deki Anzak askerlerine yardım etmek için Avustralya’dan yola çıkmaya hazırlanan bir grup askeri oyalama hikayesi aslında. Savaşın, ne olursa olsun kötü bir şey olduğunu anlatmaya çalıştık.

Ülkemde kalmak, burada yaşamaya devam etmek istiyorum

-Filmde canlandırdığınız ‘Gülsüm’ karakterininin hikayesini okuyunca üzüldünüz mü?

Evet, üzüldüm. Filmde yeni doğan bir bebeği olan anneyi canlandırıyorum. ‘Gülsüm’, Erkan Kolçak Köstendil’in oynadığı devecinin karısı. Savaşın etkisini bu anne ve çocuğu üzerinde görüyoruz film boyunca. Çok tanıdık bir karakter. Dünyanın neresinde çekilmiş bir savaş filmi izlersen ‘Gülsüm’ gibi bebekli bir kadın görürsün.

-Gurbetteki Türkler birbiriyle hemen kaynaşır. Filmde de iki yakın arkadaşın kardeş gibi olduklarını görüyoruz. Bu konuda gözlemleriniz var mı?

-Evet, kaynaşırlar. Benim çocukluğuma denk gelen yıllarda Almanya’ya giden genç jenerasyon aileler hakkında çok şey okuduk, izledik. Kendi adıma başka yerde yaşamakla ilgili bir planım, hayalim yok. Ülkemde kalmak, burada yaşamaya devam etmek istiyorum. Türkiye’yi, İstanbul’u çok seviyorum.

Asya kıtasındaki evimde uyanıyorum, Avrupa’ya işime gidiyorum

-Gelenekçi bir yapınız olduğunu söyleyebilir miyiz?

Aile birlikteliğine çok inanan biriyim. Ailemle burada çok güzel zamanlar geçirdim. Kadıköylüyüm ama birçok farklı semtte oturdum. İstanbul; bildiğim, sevdiğim bir şehir. Burayla kurduğum bir bağ var aramda.

Ben yurt dışına çıktığımda arkadaşlarıma “Asya kıtasındaki evimde uyanıyorum, Avrupa’ya işime gidiyorum” diyorum. Hepsi çok şaşırıyor, “Kaç saat sürüyor?” diye soruyorlar. “Vapura binip 10 dakikada geçiyorum” diyorum. “Çok pahalı mı?” diyorlar, inanamıyorlar. Biz içinde yaşadığımız için alışıyoruz ama bunlar fantastik geliyor onlara.

-Sizi toplu taşıma aracında görenler nasıl tepki veriyor?

Vapuru çok kullanıyorum. Martılara simit atarım; en sevdiğim şey. Mutlaka çayımı içerim, kışsa salep alırım. O tanınıp tanınmama meselesi kişinin kendisiyle alakalı. Fark edilmek istersen herkes seni fark ediyor, bu enerjiyle ilgili. Tanıyıp yanıma gelen fotoğraf çektirmek isteyenler de oluyor, kimseyi kırmıyorum. Kimseden kaçmıyorum. Sevgiden zarar gelmez. Ben kendimi şanslı hissediyorum.

Siyahlar içinde bir karanlıklar lordu olmadığımız gibi beyazlar içinde melaike de değiliz

-Kariyerinizde komediden drama evrilen bir süreç var. Bu istediğiniz bir şey miydi?

İyi komedi işlerinde oynadım, dramatik güzel işlerin içinde oldum. Hayatta da, kurduğum ilişkilerde de hep derinliğin peşindeyim, tek boyutlu olsun istemiyorum. Siyahlar içinde bir karanlıklar lordu olmadığımız gibi beyazlar içinde melaike de değiliz hiç birimiz. İyi bir insan olmaya çalışıyorum. Bunun gibi de iyi iş seçmeye çalışıyorum

Bir gün anne olmak bütün kadınların aklından geçiyordur

-Üst üste anne rolleri geldi size. Anneliğe nasıl bakıyorsunuz?

Her zaman şahane bir şey olduğunu düşünüyorum. Bence bir gün anne olmak bütün kadınların aklından geçiyordur. Benim de hiç karşı olduğum bir şey değil. Annelik doğal sürecin bir parçası.